تقويم شيعه را كه ورق بزني غم و شادي
را در كنار هم مي بيني ،
ولي انگار بار غمهايش براي آنان كه قلبشان براي پيشوايان
عزيزشان مي تپد بيشتر است .
انگار اين غمها را پاياني نيست !
كوردلان و كينه توزان ،
عزيز ترين انسانهارا ، محبوبترين خلق در نزد خدا را به بدترين
شكل آزردند و گل وجودشان را پر پر كردند و شيعه را براي
هميشه داغدار !
اي كاش پيامبر اينهمه سفارش نكرده بودند !
اي كاش پيامبر به جاي مزد رسالت نفرموده بودند:
" اهل بيتم " !
آخر كينه در قلبهاي سياه بعضي ها انقدر ريشه دوانده بود كه
تاب ديدن محبوبه هاي خدا را نداشتند !
واي از اين همه دشمني
واي از اين همه سنگدلي و پستي
واي بر آنان كه فراموش كردند
واي بر آناني كه خود را به فراموشي زدند
.
.
.
.
.آقا جان يا صاحب الزمان
دلم براي قلب داغدار شما مي سوزد
دلم براي غربت و مظلوميت شما مي سوزد
براي شما كه سالهاست ، به درازاي 14 قرن چشم انتظاريد
براي شما كه منتظريد تا روز رهايي برسد
تا لبخند را بر لبان مادرتان زهرا بنشانيد
تا غم را از چهره اجداد طاهرينتان بزداييد
تا برگهاي تقويم شيعه را از روزهاي رنج وسختي خالي كنيد
ايمان دارم كه
روز رهايي نزديك است
روزي كه ديگر روز تسليت گفتن نيست
روزي كه ديگر جاي آه و حسرت نيست
روز رهايي .....
روزي كه دل شيعه به شاديه دل مادرتان زهرا شاد است
اللهم عجل لوليك الفرج


